• Πόρτο Ράφτη Σε Δράση!

    Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος

    Προφήτης Ηλίας - Μπαθίστα

    Επικοινωνία μέσω e-mail: profitis-ilias@otenet.gr

    Κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα θα σας περιμένουμε να μοιραστείτε μαζί μας ευχάριστες στιγμές στη βεράντα των γραφείων του Συλλόγου!

    Τα γραφεία μας θα είναι ανοιχτά 3 φορές την εβδομάδα, Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο  6:30μμ–8:30μμ.

  • Ο Σύλλογος

  • Κατεβάστε ολόκληρο το πρώτο φύλλο σε .Pdf

    Πρώτο Φύλλο
  • Κατεβάστε ολόκληρο το δεύτερο φύλλο σε .Pdf

    Δεύτερο Φύλλο
  • Κατεβάστε ολόκληρο το τρίτο φύλλο σε .Pdf

    Τρίτο Φύλλο
  • Χρήσιμα τηλέφωνα

    Χρήσιμα τηλέφωνα
  • Πατήστε εδώ για να ειδοποιείστε για νέες αναρτήσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail)

    Μαζί με 8 ακόμα followers

  • Στατιστικά

    • 10,981 επισκέψεις

Ιατρική επιστήμη και τέχνη (2ο μέρος)

(Το πρώτο μέρος βρίσκεται εδώ)

Η αντίθεση στην Ιατρική επιστήμη γίνεται πιο φανερή στα χρόνια της Αναγέννησης.

Μετά τα σκοτεινά χρόνια της γενικής κατάπτωσης, άρχισε τότε σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού μια έντονη δημιουργική προσπάθεια, το σύνθημα της οποίας έδωσαν πάλι πρώτοι οι Ιατροί, νωρίτερα από όλους τους άλλους και ιατροί ήσαν οι θεμελιωτές της ερχόμενης νέας εποχής.

Μεταξύ αυτών αναφέρονται τα ονόματα του Βεσάλιου, του Ambroise Pare και Παράκελσου.

Ο Βεσάλιος που δημιούργησε την κλασσική Ανατομία, έθεσε τις βάσεις για την εξέλιξη της επιστημονικής Ιατρικής.

Ο Αmbroise Pare αν και θεωρούσε τις νόσους ιδιαίτερα δε τις επιδημίες ως τιμωρίες των Θεών, ως χειρουργός έθεσε τις βάσεις της νεώτερης χειρουργικής.

Τη μεγαλύτερη όμως αίγλη απέκτησε ο Ελβετός Θεόφραστος Βομβάστος (Von Hohenheim) o γνωστός Παράκελσος.

Υπήρξε ο δημιουργός της αντίδρασης ενάντια στην Ιατρική ψευδεπιστήμη της εποχής του. Επανέφερε την Ιατρική στο δρόμο της εμπειρίας και της απροκατάληπτης φυσικής παρατήρησης.

Παρά το μεγάλο μυστικισμό που χαρακτήριζε τις σκέψεις του οι ιδέες του καθοδηγούνται από τους νόμους των Φυσικών Επιστημών και μοιάζουν με τις ιδέες της εποχής του Κοπέρνικου.

Ο Παράκελσος τοποθετώντας συμβολικά τη ζωή στο κέντρο του σύμπαντος θεωρεί ότι ακολουθεί τους ίδιους νόμους με κάθε άλλη εκδήλωση κίνησης του άψυχου κόσμου.

Ο άνθρωπος και μικρόκοσμος είναι για αυτόν η απεικόνιση του εξωτερικού κόσμου του μακρόκοσμου.

Το σημαντικότερο όμως της εποχής εκείνης είναι ότι οι Ιατροί αυτοί επανερχόμενοι στις αντιλήψεις του Ιπποκράτη, θεωρούσαν την Ιατρική ως καθαρή τέχνη.

Όπως για τον Ιπποκράτη έτσι και για τους ιατρούς εκείνους η θεραπεία των αρρώστων αποτελεί κάτι το εντελώς ιδιαίτερο και τελείως ανεξάρτητο από τη θρησκεία τη φιλοσοφία και τις επιστήμες.

Η επίδραση του πνεύματος των Βεσάλιου Pare και Παράκελσου έδωσε μεγάλη αίγλη στην Ιατρική Τέχνη την εποχή εκείνη.

Τον δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο όμως αιώνα άλλαξαν πάλι τα πράγματα, οπότε έγινε καταφανής η επίδραση των Φυσικών Επιστημών πάνω στις αντιλήψεις για την Ιατρική.

Η Αστρονομία η Μηχανική και η Οπτική ακόμη δε και η Χημεία σημείωσαν κολοσσιαία πρόοδο, η οποία επηρέασε σημαντικά και κάθε άλλη επιστήμη, γενικότερα δε και την όλη αντίληψη της εποχής περί κοσμογονίας.

Οι Φυσικές Επιστήμες έβαλαν τη σφραγίδα τους σε κάθε εμφάνιση της ζωής και δημιούργησαν μια καθαρά ρεαλιστική εποχή.

Η ταυτόχρονη εξέλιξη της Ανατολικής μικροσκοπικής και πειραματικής έρευνας καθώς και η βελτίωση των τεχνικών εξεταστικών μέσων, έφεραν μεγάλη ανάπτυξη στις Ιατρικές γνώσεις και αντιλήψεις.

Ακολούθησε τότε η ανακάλυψη της κυκλοφορίας του αίματος από τον HARVEY που είχε μέγιστη επίδραση πάνω στη πρακτική Ιατρική και στις αντιλήψεις για τη φύση των νόσων.

Η ανακάλυψη αυτή δημιούργησε το σταθερό έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζεται από τότε η κλινική παρατήρηση.

Έτσι για πρώτη φορά άρχισε να αναπτύσσεται και προοδευτικά να εξελίσσεται εκείνο το οποίο σήμερα ονομάζουμε επιστημονική Ιατρική ή Ιατρική Επιστήμη.

Δημιουργήθησαν τότε οι σχολές των Ιατροφυσικών και Ιατροχημικών με αντιπροσώπους τον Borelli και Sylvius αντίστοιχα.

Οι πρώτοι επιχείρησαν να επεκτείνουν τους κανόνες των φυσικών νόμων στα όργανα του ανθρώπινου σώματος και να εξηγήσουν από αυτούς τις λειτουργίες της ζωής.

Προσπάθησαν δηλαδή να δώσουν φυσική εξήγηση σε πράγματα που δεν ήταν δυνατό να εξηγηθούν με τους φυσικούς κανόνες.

Οι δεύτεροι προσπάθησαν να εξηγήσουν τις μεταβολές των διάφορων λειτουργιών από τις Χημικές μεταβολές.

Σε αυτές όμως τις βάσεις που στηρίχθηκαν η Ιατροφυσική και η Ιατροχημεία απέτυχαν τελείως στην πράξη.

Θέλησαν να καταστήσουν την Ιατρική καθαρά Φυσική Επιστήμη, έτσι δε έγιναν αφορμή να παραμεληθεί τελείως κάθε φροντίδα για τη θεραπεία των αρρώστων.

Οι Ιατροί της εποχής εκείνης ήσαν ανίκανοι να παρέχουν την πιο μικρή βοήθεια στη θεραπεία των αρρώστων και την αντιμετώπιση των νόσων της εποχής εκείνης, παρά τις πολλές Φυσικοχημικές τους γνώσεις.

Αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας ήταν να επανέλθουν οι Ιατροί στις πρακτικές θεραπευτικές μεθόδους.

Σε αυτό βοήθησαν γνωστές από την πείρα των ελωδών πυρετών με το φλοιό της Κίνας και η χρήση της Ιπεκακουάνας.

Οι Ιατροί άρχισαν τότε να αμφιβάλλουν για τη γενική σκοπιμότητα από αυτήν την επιστημονική κατεύθυνση της Ιατρικής.

Απέρριψαν την εμπειρική παρατήρηση για τη θεραπεία των αρρώστων και το μεγάλο όνειρο της εποχής εκείνης να καταστήσουν την Ιατρική καθαρά Φυσική επιστήμη εγκαταλείφθηκε.

Αναγνωρίστηκε δε και πάλι ότι η βάση της Ιατρική αποτελεί η απλή παρατήρηση της ζωής και η πρακτική πείρα.

Μετά τις μεγάλες προόδους του δέκατου έβδομου αιώνα, η παρατήρηση της Ιπποκρατικής εποχής επανήλθε εμπλουτισμένη με τα νεώτερα δεδομένα στις αρχές του δέκατου όγδοου αιώνα.

Δρ Γ. Γιαννουλόπουλος

Ιατρός – Χειρουργός Παίδων

Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζατζίδη

ΕΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

ΚΑΙ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ ΠΙΣΩ ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΥΡΝΑΣ

ΜΕ ΕΝΑ ΑΣΗΚΩΤΟ ΦΟΡΤΙΟ ΠΙΑ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ

ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΙΚΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ ΚΟΥΒΑΛΑΣ

ΕΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΜΑΖΙ

ΡΙΧΤΕ ΡΕ ΜΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ ΣΑΣ ΚΙ ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟ

ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΓΚΟΣΥΡΙΑΝΗ

ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕΣ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΥΚΝΟ

ΚΑΙ ΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙΣ

ΤΙ ΣΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ

Βασίλης Ρουμελιώτης

Συνέντευξη του Πέτρου Βαγιόπουλου

Πότε Βούδας- πότε Κούδας

Τον Πέτρο Βαγιόπουλο τον γνώρισα το 1990 στον τηλεοπτικό σταθμό του Γ. Κουρή το κανάλι 29.

Ο Πέτρος ήταν διευθυντής του ραδιοφώνου και εγώ έκανα μοντάζ στην τηλεόραση. Το 1990 ο Πέτρος είχε κυκλοφορήσει το δίσκο του «Πότε Βούδας πότε Κούδας» για πέντε χρόνια. Οι στίχοι ήταν του Μ. Ρασούλη και ο ερμηνευτής  ήταν ο Ν. Παπάζογλου.

Αφού γνωριστήκαμε ο Πέτρος μας είπε ότι η εταιρία του δεν είχε δώσει την κατάλληλη ώθηση στην κυκλοφορία του δίσκου του. Εγώ του απάντησα ότι το ομώνυμο τραγούδι του ήταν πολιτικό και θα έμενε διαχρονικό στον κόσμο της Μουσικής και είχα πράγματι δίκιο γιατί και σήμερα ακόμη το τραγούδι ακούγεται παντού.

1)      Ερ. Πέτρο πιστεύεις ακόμη ότι το Ελληνικό τραγούδι έχει πιάσει πάτο, όπως μας είπες κάποτε;

Απ. Το τραγούδι είναι συνυφασμένο με τη περιρρέουσα  ατμόσφαιρα και τον κοινωνικοπολιτικό καθώς και τον πολιτισμό- πολιτικό επίπεδο της χώρας. Όταν το χωράφι μένει χέρσο , όλο και περισσότερα ζιζάνια φυτρώνουν. Η χώρα μας  – με την αναγνωρισμένη στην υφήλιο πρωτότυπη μουσική της- γέμισε από ποπ-χαζομάρες και σαχλοτράγουδα τάχα λαϊκά και ο λαός τα αγκάλιασε γιατί είναι του επιπέδου του και μετά, τον εκφράζουν οι φωτεινές εξαιρέσεις που υπάρχουν σαν τις Παπαρούνες.

2)      Ερ. Πέτρο η σύνθεση, η δημιουργία, έχει σχέση με την επιστήμη σου τα μαθηματικά; Η αρμονία των μαθηματικών και της μουσικής είναι κοντά;

Απ. Πρώτον δεν έχω σπουδάσει μουσική. Πού ωδεία τότε , είμαι αυτοδίδακτος. Ως εκ  τούτου δεν μπορώ να μιλήσω για αρμονία. Όμως αν δούμε πόσοι δημιουργοί έχουν σπουδάσει θετικές επιστήμες (Ξενάκης, Πλέσσας, Μικρούτσικος, Κηλαηδόνης και πολλοί άλλοι) ίσως μας οδηγεί προς αυτή τη θέση.

3)      Ερ. Πέτρο άκουσα ότι γυναίκα πρώην διεθνούς ποδοσφαιριστή γράφει στίχους για «σκυλάδες» και πήρε 15 χρυσούς δίσκους. Πάμε καλά;

Απ. Μια χαρά πάμε. Βαδίζουμε παράλληλους δρόμους με την σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα. Και η γυναίκα του αρχαιολάτρη βουλευτή έχει την χειρότερη εκπομπή στην τηλεόραση. Και τα κόμματα όταν κάνουν τους χορούς τους στους «σκυλάδες» τρέχουν. Αλλά όλοι ξέρουμε ότι από τους 15 χρυσούς , τίποτα δεν θα μείνει και για μένα το ζητούμενο – όταν γράφω ένα τραγούδι- είναι η διαχρονικότητα του. Ενώ γι αυτούς είναι «ότι φάμε τώρα».

4)      Ερ. Γνωρίζω ότι δεν έχεις την οικονομική άνεση που θα περίμενε κανείς αλλά δεν δίνεις τραγούδια σου στους τραγουδιστές της «μόδας». Πιστεύεις ότι μπορείς εσύ να σώσεις την πατρίδα;

Απ. Δεν είναι εύκολο να ζήσεις από την δημιουργία στη χώρα μας. Αν ήμουν Αμερική ή Τουρκία με το «Πότε Βούδας» και «Το καλύτερο μπεγλέρι» θα είχε λυθεί το οικονομικό. Εξάλλου δεν προσπαθώ να σώσω ή να λύσω το πρόβλημα «τραγούδι». Βαδίζω σύμφωνα με τα πιστεύω μου και τις αρχές μου. Τα περισσότερα τραγούδια από τα 100 που έγραψα είναι μπαλάντες. Κατά καιρούς διάφοροι τραγουδιστές μου ζητούν τραγούδια «σαν τον Βούδα». Δεν προσπαθώ να αντιγράψω τον εαυτό μου.

5)      Ερ. Έχεις στο συρτάρι αρκετά τραγούδια . Πιστεύεις ότι το κράτος  πρέπει να φτιάξει για το τραγούδι έναν οργανισμό ανάλογο με εκείνο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου;

Απ. Όχι δεν έχω πολλά τραγούδια έτοιμα. Είναι 15 με στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου και 15 άλλα που πράγματι θα θελα  να κυκλοφορήσουν όμως ούτε βιάζομαι ούτε παρακαλάω. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος σου λέω ότι επί εποχής Μελίνας Μερκούρη προσπάθησε το κράτος για έναν οργανισμό τραγουδιού και απέτυχε παταγωδώς ,γιατί  αυτοί που ανέλαβαν «τα ηνία» δισκογράφησαν  πρώτα τους εαυτούς τους  και τα απωθημένα τους αντί  να πείσουν τους καθιερωμένους δημιουργούς να συμμετέχουν στην προσπάθεια του κράτους.

6)      Ερ. Πέτρο πιστεύεις ότι στο τραγούδι ο στίχος ή η μουσική παίζει πρωτεύοντα ρόλο; Ή μήπως ο τραγουδιστής;

Απ. Ο τραγουδιστής και 1000 τούμπες να κάνει αποκλείεται να κάνει αυτό διαχρονικό αν το τραγούδι δεν έχει τις προδιαγραφές. Άρα πάμε στο «μουσική-στίχους» . Οι στίχοι των ποιητών μας (Ρίτσος, Ελύτης, Παλαμάς, Καββαδίας, Δροσίνης, Λειβαδίτης, Χριστοδούλου) προϋπήρχαν του Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Σπανού,  Μικρούτσικου κ.λπ. αλλά είχα δει κάποιον να περπατά στον δρόμο και να τους απαγγέλει!!

Χρειάστηκε ένας Μίκης για να μπορέσουν όλοι αυτοί να μπουν στην καρδιά και στα χείλη του κόσμου. Η μουσική πιστεύω είναι το Α στα τραγούδια και το ιδανικό θα ήταν να είναι και ο στίχος ισάξιος της.

7)      Ερ. Πριν ένα μήνα παρουσίασες  για τα 25 χρόνια σου όλη τη δουλειά σου στην «Αυλαία». Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει κάτι για να έχουμε καλό Ελληνικό τραγούδι;

Απ. Πράγματι με τίμησαν σε δύο βραδιές 500 φίλοι και 15 τραγουδιστές και μου έδωσαν χαρά και ικανοποίηση. Πιστεύω ότι υπάρχουν νέοι δημιουργοί που μπορούν να εξελίξουν το καλό Ελληνικό τραγούδι. Απλώς σήμερα με την κρίση στα πάντα δεν τους δίνεται η ευκαιρία . Όμως αν πιστέψουν στο ρηθέν: «Αν έχεις ταλέντο δεν χάνεσαι και θα βρεις το δρόμο» , τότε είμαι αισιόδοξος.

Πέτρο Βαγιόπουλε σ’ ευχαριστώ.

Μήτσος-Δημήτρης Χατζάκης