• Πόρτο Ράφτη Σε Δράση!

    Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος

    Προφήτης Ηλίας - Μπαθίστα

    Επικοινωνία μέσω e-mail: profitis-ilias@otenet.gr

    Κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα θα σας περιμένουμε να μοιραστείτε μαζί μας ευχάριστες στιγμές στη βεράντα των γραφείων του Συλλόγου!

    Τα γραφεία μας θα είναι ανοιχτά 3 φορές την εβδομάδα, Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο  6:30μμ–8:30μμ.

  • Ο Σύλλογος

  • Κατεβάστε ολόκληρο το πρώτο φύλλο σε .Pdf

    Πρώτο Φύλλο
  • Κατεβάστε ολόκληρο το δεύτερο φύλλο σε .Pdf

    Δεύτερο Φύλλο
  • Κατεβάστε ολόκληρο το τρίτο φύλλο σε .Pdf

    Τρίτο Φύλλο
  • Χρήσιμα τηλέφωνα

    Χρήσιμα τηλέφωνα
  • Πατήστε εδώ για να ειδοποιείστε για νέες αναρτήσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail)

    Μαζί με 8 ακόμα followers

  • Στατιστικά

    • 10,985 επισκέψεις

Η Ιατρική σαν Επιστήμη και Τέχνη

Στην ιστορική εξέλιξη της Ιατρικής επιστήμης στο πέρασμα των αιώνων, επικράτησαν σε διάφορες εποχές αντιλήψεις που ήταν τελείως αντίθετες στη φύση της Ιατρικής.

Η πρώτη εμφάνιση τέτοιων θεωριών οφειλόταν στην έμφυτη ιδιότητα του ανθρώπου, να ερευνήσει τα φαινόμενα της φύσης και στην επιθυμία του να εξηγήσει τις μεταβολές της ζωής και της αρρώστιας.

Μέχρι τότε η άσκηση της Ιατρικής γινόταν εμπειρικά, στηριζόμενη στην παρατήρηση και εμπειρία του κάθε θεραπευτή. Στις επόμενες εποχές αναπτύχθηκε η πιστή για την κλινική παρατήρηση και την πρακτική πείρα, ο δε γιατρός, χαρακτηρίστηκε άλλοτε σαν φυσιοδίφης επιστήμονας και ερευνητής και άλλοτε σαν απλός παρατηρητής των φαινομένων της φύσης.

Οι εποχές αυτές στις οποίες η ιατρική εθεωρείτο άλλοτε μεν σαν επιστήμη και άλλοτε σαν τέχνη, διαδέχονταν η μία την άλλη στο πέρασμα των αιώνων.

Η πρώτη αντίθεση μεταξύ των δύο αυτών αντιλήψεων περί ιατρικής, βρίσκεται στην αρχαιότητα στους χρόνους του Ιπποκράτη, κυρίως μεταξύ των δύο αρχαίων Ιατρικών Σχολών, της Κνίδου και της Κω που ακμάσανε τον 5° π.χ. αιώνα.

Στην Κνίδο η ιατρική με την ηγεσία του Ευρυφώντα και του Κτησίου, διδασκόταν και ασκείτο σαν επιστήμη. Δημιουργήθησαν εκεί τότε θεωρητικές αντιλήψεις για τις αρρώστιες, οι οποίες χωρίς να έχουν στηρίγματα, σκίαζαν την επιστημονική παρατήρηση και οδηγούσαν σε λανθασμένες θεωρίες, δίνοντας προσοχή στην   έννοια   της   αρρώστιας   και  λιγότερο   στους αρρώστους.

Ο Ιπποκράτης αντίθετα, που ήταν κύριος αντιπρόσωπος ιης Σχολής της Κω, πίστευε ότι η ιατρική δεν είναι επιστήμη που ο καθένας μπορεί να μάθει. Απαραίτητη προϋπόθεση γι αυτό θεωρούσε τις ιδιαίτερες διανοητικές και ψυχικές ιδιότητες του ατόμου και σαν βάση της ιατρικής επιστήμης θεωρούσε την κλινική πείρα.

Επίσης δίδασκε ότι η Ιατρική Τέχνη μαθαίνεται μόνο δίπλα στο κρεβάτι του αρρώστου, με οδηγό την προσωπική παρατήρηση του γιατρού.

Ανεξάρτητα από τις φιλοσοφικές τάσεις της εποχής του, ο Ιπποκράτης προσπάθησε να συστηματοποιήσει την ιατρική σε ένα σύνολο, έθεσε δε πρώτος τις βάσεις της Ιατρικής Επιστήμης και της Θεραπευτικής Τέχνης, θεωρώντας ότι τόσο το περιεχόμενο, όσο και ο σκοπός της ιατρικής είναι η θεραπεία των αρρώστων.

Την Ιατρική Τέχνη την θεώρησε σαν κάτι το εντελώς ιδιαίτερο και ανεξάρτητο, που δεν έχει σχέση με την επιστήμη. Η καθαρή αυτή ανάληψη του Ιπποκράτη για την ιατρική, άρχισε να λησμονείται αργότερα όταν επικράτησαν τα συστήματα των δογματικών που είχαν σχέση με την θεωρητική μελέτη των νόσων. Τότε δημιουργήθηκε στην Αλεξάνδρεια σχολή που μελετούσε ης Φυσικές Επιστήμες. Η μαθηματική φυσική με ηγέτη τον Αρχιμήδη και η Αστρονομία με ηγέτη τον Αρίσταρχο και αργότερα τον Πτολεμαίο, έδιναν τον τόνο στην όλη επιστημονική κίνηση της εποχής αυτής.

Ιδιαιτέρα η ιατρική μελετήθηκε σαν φυσική επιστήμη την εποχή εκείνη, στην οποία έγιναν πρόοδοι στην Ανατομία και Φυσιολογία, επειδή στην Αίγυπτο γίνονταν νεκροψίες και νεκροτομές για την ταρίχευση των νεκρών.

Ο Ηρόφιλος τότε και ο Ερασίστρατος, αφού μελέτησαν την ανατομία του εγκεφάλου, έδωσαν μορφολογική εντελώς τροπή και διδασκαλία της ιατρικής.

Αφού έθεσαν τις βάσεις της Παθολογικής Ανατομίας, κηρύχθηκαν κυρίως ο πρώτος, εχθροί των Ιπποκρατικών ιδεών για τη φύση των νόσων και το σκοπό της ιατρικής. Θεώρησαν την ιατρική σαν καθαρή μορφολογική φυσική επιστήμη. Οι αντιλήψεις αυτές των Αλεξανδρινών χρόνων, δεν μπόρεσαν να διατηρηθούν. 0 Φιλίνος ο Κώος ίδρυσε τότε τη Σχολή των εμπειρικών, στην οποία διδασκόταν ότι οι ανατομικές γνώσεις είναι περιττές για τη σπουδή της ιατρικής και μόνο η κλινική παρατήρηση ήταν απαραίτητη για τη μόρφωση του ιατρού.

Οι αντιλήψεις αυτές των εμπειρικών έγιναν εμπόδιο για την πρόοδο της ιατρικής, που άρχισε να αναπτύσσεται πάνω στις ανατομικές βάσεις του Ηρόφιλου και του Ερασίστρατου.

Η γένεση της Σχολής αυτής ήταν η αντίδραση απέναντι στη θεωρητική τάση της προηγούμενης μορφολογικής εποχής. Με τις αντιλήψεις αυτές, μεταφέρθηκε η ιατρική τότε από την Αλεξάνδρεια στη Ρώμη που στηρίχτηκε κυρίως από τον Ασκληπιάδη τον 2′ π.χ. αιώνα.

Ανύψωσε οε περιωπή την ιατρική τέχνη, έχοντας θεραπευτικές ικανότητες τις οποίες απέκτησε μεταχειριζόμενος φυσικοθεραπευτικές μεθόδους, την Υδροθεραπεία και τη Γυμναστική. ‘Έχοντας μεγάλη εκτίμηση στην ιαματική επίδραση των φυσικών μεθόδων, θεωρούμε τη φύση, σε αντίθεση προς τον Ιπποκράτη, δυνατή όχι μόνο θεραπεία να επιφέρει στις βλάβες του οργανισμού, αλλά και βλάβη να προκαλέσει σ’ αυτόν, την δε θεραπεία των βλαβών αυτών, θεωρούσε έργο του ιατρού.

Το θεωρητικό έργο του Ασκληπιάδη «περί στερεοπαθολογίας», οδήγησε στην ίδρυση της Σχολής των Μεθοδικών από το μαθητή του Θεμήσωνα, ο οποίος έμεινε πιστός στην κλινική παρατήρηση. Εκτός αυτής της Σχολής, ακμάσανε τότε και διάφορες άλλες Σχολές, όπως των Πνευματικών και Εκλεκτικών, που απέδιδαν μεγαλύτερη σημασία στην απλή εμπειρία, μέχρις ότου ήρθε ο Γαληνός, που σε αντίθεση με τις Σχολές αυτές, θεώρησε και πάλι την Ανατομία και Φυσιολογία, βασικές επιστήμες στην ιατρική.

Επανερχόμενος στις αντιλήψεις του Ιπποκράτη, έδωσε για πρώτη φορά τελεολογική μορφή στην ιατρική σκέψη.

Ο Γαληνός θεωρείται ιδρυτής της Πειραματικής Επιστήμης, πιστεύοντας στην υποστήριξη της επενέργειας της φύσης στο έργο του ιατρού και έχοντας ως δόγμα του Ιπποκράτη το «ωφελέειν ημη βλάπτειν», άσκησε την ιατρική σαν καθαρά Θεραπευτική Τέχνη.

Γιαννουλόπουλος Γιώργος Ιατρός

(η συνέχεια βρίσκεται εδώ)

Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζατζίδη

ΕΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

ΚΑΙ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ ΠΙΣΩ ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΥΡΝΑΣ

ΜΕ ΕΝΑ ΑΣΗΚΩΤΟ ΦΟΡΤΙΟ ΠΙΑ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ

ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΙΚΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ ΚΟΥΒΑΛΑΣ

ΕΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΜΑΖΙ

ΡΙΧΤΕ ΡΕ ΜΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ ΣΑΣ ΚΙ ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟ

ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΓΚΟΣΥΡΙΑΝΗ

ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕΣ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΥΚΝΟ

ΚΑΙ ΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙΣ

ΤΙ ΣΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ

Βασίλης Ρουμελιώτης

Σκουπίδια εδώ…

Σκουπίδια εδώ
σκουπίδια εκεί
σκουπίδια παραπέρα
Τι θα γίνει δήμαρχε
πότε θα δούμε άσπρη μέρα;

Αδυναμία ο δήμος δήλωσε
τα σκουπίδια να μαζώνει
το Πόρτο Ράφτη έφτασε
παντού βρωμιά να ζώνει

Κι εμείς δεν μπορούμε πια
αυτό να το αντέξουμε
στα χωριά μας μαζικά
καλύτερα να επιστρέψουμε!

Κώστας Μάνος

Συνέντευξη του Πέτρου Βαγιόπουλου

Πότε Βούδας- πότε Κούδας

Τον Πέτρο Βαγιόπουλο τον γνώρισα το 1990 στον τηλεοπτικό σταθμό του Γ. Κουρή το κανάλι 29.

Ο Πέτρος ήταν διευθυντής του ραδιοφώνου και εγώ έκανα μοντάζ στην τηλεόραση. Το 1990 ο Πέτρος είχε κυκλοφορήσει το δίσκο του «Πότε Βούδας πότε Κούδας» για πέντε χρόνια. Οι στίχοι ήταν του Μ. Ρασούλη και ο ερμηνευτής  ήταν ο Ν. Παπάζογλου.

Αφού γνωριστήκαμε ο Πέτρος μας είπε ότι η εταιρία του δεν είχε δώσει την κατάλληλη ώθηση στην κυκλοφορία του δίσκου του. Εγώ του απάντησα ότι το ομώνυμο τραγούδι του ήταν πολιτικό και θα έμενε διαχρονικό στον κόσμο της Μουσικής και είχα πράγματι δίκιο γιατί και σήμερα ακόμη το τραγούδι ακούγεται παντού.

1)      Ερ. Πέτρο πιστεύεις ακόμη ότι το Ελληνικό τραγούδι έχει πιάσει πάτο, όπως μας είπες κάποτε;

Απ. Το τραγούδι είναι συνυφασμένο με τη περιρρέουσα  ατμόσφαιρα και τον κοινωνικοπολιτικό καθώς και τον πολιτισμό- πολιτικό επίπεδο της χώρας. Όταν το χωράφι μένει χέρσο , όλο και περισσότερα ζιζάνια φυτρώνουν. Η χώρα μας  – με την αναγνωρισμένη στην υφήλιο πρωτότυπη μουσική της- γέμισε από ποπ-χαζομάρες και σαχλοτράγουδα τάχα λαϊκά και ο λαός τα αγκάλιασε γιατί είναι του επιπέδου του και μετά, τον εκφράζουν οι φωτεινές εξαιρέσεις που υπάρχουν σαν τις Παπαρούνες.

2)      Ερ. Πέτρο η σύνθεση, η δημιουργία, έχει σχέση με την επιστήμη σου τα μαθηματικά; Η αρμονία των μαθηματικών και της μουσικής είναι κοντά;

Απ. Πρώτον δεν έχω σπουδάσει μουσική. Πού ωδεία τότε , είμαι αυτοδίδακτος. Ως εκ  τούτου δεν μπορώ να μιλήσω για αρμονία. Όμως αν δούμε πόσοι δημιουργοί έχουν σπουδάσει θετικές επιστήμες (Ξενάκης, Πλέσσας, Μικρούτσικος, Κηλαηδόνης και πολλοί άλλοι) ίσως μας οδηγεί προς αυτή τη θέση.

3)      Ερ. Πέτρο άκουσα ότι γυναίκα πρώην διεθνούς ποδοσφαιριστή γράφει στίχους για «σκυλάδες» και πήρε 15 χρυσούς δίσκους. Πάμε καλά;

Απ. Μια χαρά πάμε. Βαδίζουμε παράλληλους δρόμους με την σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα. Και η γυναίκα του αρχαιολάτρη βουλευτή έχει την χειρότερη εκπομπή στην τηλεόραση. Και τα κόμματα όταν κάνουν τους χορούς τους στους «σκυλάδες» τρέχουν. Αλλά όλοι ξέρουμε ότι από τους 15 χρυσούς , τίποτα δεν θα μείνει και για μένα το ζητούμενο – όταν γράφω ένα τραγούδι- είναι η διαχρονικότητα του. Ενώ γι αυτούς είναι «ότι φάμε τώρα».

4)      Ερ. Γνωρίζω ότι δεν έχεις την οικονομική άνεση που θα περίμενε κανείς αλλά δεν δίνεις τραγούδια σου στους τραγουδιστές της «μόδας». Πιστεύεις ότι μπορείς εσύ να σώσεις την πατρίδα;

Απ. Δεν είναι εύκολο να ζήσεις από την δημιουργία στη χώρα μας. Αν ήμουν Αμερική ή Τουρκία με το «Πότε Βούδας» και «Το καλύτερο μπεγλέρι» θα είχε λυθεί το οικονομικό. Εξάλλου δεν προσπαθώ να σώσω ή να λύσω το πρόβλημα «τραγούδι». Βαδίζω σύμφωνα με τα πιστεύω μου και τις αρχές μου. Τα περισσότερα τραγούδια από τα 100 που έγραψα είναι μπαλάντες. Κατά καιρούς διάφοροι τραγουδιστές μου ζητούν τραγούδια «σαν τον Βούδα». Δεν προσπαθώ να αντιγράψω τον εαυτό μου.

5)      Ερ. Έχεις στο συρτάρι αρκετά τραγούδια . Πιστεύεις ότι το κράτος  πρέπει να φτιάξει για το τραγούδι έναν οργανισμό ανάλογο με εκείνο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου;

Απ. Όχι δεν έχω πολλά τραγούδια έτοιμα. Είναι 15 με στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου και 15 άλλα που πράγματι θα θελα  να κυκλοφορήσουν όμως ούτε βιάζομαι ούτε παρακαλάω. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος σου λέω ότι επί εποχής Μελίνας Μερκούρη προσπάθησε το κράτος για έναν οργανισμό τραγουδιού και απέτυχε παταγωδώς ,γιατί  αυτοί που ανέλαβαν «τα ηνία» δισκογράφησαν  πρώτα τους εαυτούς τους  και τα απωθημένα τους αντί  να πείσουν τους καθιερωμένους δημιουργούς να συμμετέχουν στην προσπάθεια του κράτους.

6)      Ερ. Πέτρο πιστεύεις ότι στο τραγούδι ο στίχος ή η μουσική παίζει πρωτεύοντα ρόλο; Ή μήπως ο τραγουδιστής;

Απ. Ο τραγουδιστής και 1000 τούμπες να κάνει αποκλείεται να κάνει αυτό διαχρονικό αν το τραγούδι δεν έχει τις προδιαγραφές. Άρα πάμε στο «μουσική-στίχους» . Οι στίχοι των ποιητών μας (Ρίτσος, Ελύτης, Παλαμάς, Καββαδίας, Δροσίνης, Λειβαδίτης, Χριστοδούλου) προϋπήρχαν του Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Σπανού,  Μικρούτσικου κ.λπ. αλλά είχα δει κάποιον να περπατά στον δρόμο και να τους απαγγέλει!!

Χρειάστηκε ένας Μίκης για να μπορέσουν όλοι αυτοί να μπουν στην καρδιά και στα χείλη του κόσμου. Η μουσική πιστεύω είναι το Α στα τραγούδια και το ιδανικό θα ήταν να είναι και ο στίχος ισάξιος της.

7)      Ερ. Πριν ένα μήνα παρουσίασες  για τα 25 χρόνια σου όλη τη δουλειά σου στην «Αυλαία». Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει κάτι για να έχουμε καλό Ελληνικό τραγούδι;

Απ. Πράγματι με τίμησαν σε δύο βραδιές 500 φίλοι και 15 τραγουδιστές και μου έδωσαν χαρά και ικανοποίηση. Πιστεύω ότι υπάρχουν νέοι δημιουργοί που μπορούν να εξελίξουν το καλό Ελληνικό τραγούδι. Απλώς σήμερα με την κρίση στα πάντα δεν τους δίνεται η ευκαιρία . Όμως αν πιστέψουν στο ρηθέν: «Αν έχεις ταλέντο δεν χάνεσαι και θα βρεις το δρόμο» , τότε είμαι αισιόδοξος.

Πέτρο Βαγιόπουλε σ’ ευχαριστώ.

Μήτσος-Δημήτρης Χατζάκης

Ο σεισμός μετακίνησε τον άξονα της Γης

Τα καταστροφικά 8,8 ρίχτερ στη Χιλή προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στον πλανήτη μας, σύμφωνα με μετρήσεις επιστημόνων

Όλοι οι μεγάλοι σεισμοί επηρεάζουν, έστω και ελάχιστα, τον νοητό άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη. Ωστόσο ο φοβερός σεισμός των 8,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που συγκλόνισε τη Χιλή οδήγησε, σύμφωνα με εκτίμηση του κορυφαίου γεωφυσικού της NASA Ρίτσαρντ Γκρος, σε μετατόπιση tου άξονα καtά 8 εκατοστά! Παράλληλα μίκρυνε τη διάρκεια της ημέρας (δηλαδή τη διάρκεια μιας πλήρους περιστροφής της Γης γύρω από τον Ήλιο) κατά λίγο περισσότερο από ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου. «Η διάρκεια της ημέρας πρέπει να συρρικνώθηκε κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτα» δήλωσε ο αμερικανός επιστήμονας, ο οποίος εργάζεται στο περίφημο ερευνητικό κέντρο Jet Propulsion Laboratory της αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, στο περιοδικό «Businessweek». Όπως εξήγησε, σεισμοί τέτοιας κλίμακας μπορούν να αλλάξουν την κατανομή της μάζας του πλανήτη: οι αλλαγές συνήθως δεν γίνονιαι βεβαίως αντιληπτές διά γυμνού οφθαλμού, αλλά είναι δυνατόν να αποτυπωθούν σε υπολογιστικά μοντέλα. «Ο άξονας γύρω από τον οποίο ισορροπεί η μάζα της Γης πρέπει να έχει μετακινήσει κατά περίπου 8 εκατοστά» εξήγησε.  Ορισμένες αλλαγές στον φλοιό της Γης μπορεί βέβαια να είναι περισσότερο εμφανείς: σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ Αντρέας Ρίτμπροκ , ο οποίος έχει μελετήσει στο παρελθόν την πληγείσα περιοχή, κάποια νησιά του Ειρηνικού είναι πιθανόν να σημείωσαν πολύ μεγαλύτερες μετατοπίσεις. Ένα από αυτά, το νησί Σάντα Μαρία έξω από τις ακτές της Χιλής, μπορεί να «σηκώθηκε» κατά περίπου 32 μέτρα στο υψηλότερο σημείο του, μετά τον σεισμό των 8,8 ρίχτερ, όπως εικάζει ο αθηναϊκής Ρίτμπροκ.

Όπως εξηγεί, το νησί έχει σημάδια στα πετρώματα που δείχνουν ότι οι σεισμοί στο παρελθόν προκάλεσαν την ανύψωσή του. «Είναι αυτό που αποκαλούμε «το φαινόμενο του πατινέρ»» συμπληρώνει ο Ντέιβιντ Κέριτζ στη Βρετανική Γεωλογική Επιθεώρηση του Εδιμβούργου. «Όπως ο πατινέρ όταν κάνει κύκλο επιταχύνει κρατώντας τα χέρια μέσα, έτσι γίνεται και με τη Γη που περιστρέφεται: αν αλλάξει η διανομή της μάζας της, αλλάζει και ο ρυθμός περιστροφής».

Οι επιστήμονες δεν έχουν προφτάσει ακόμη να έρθουν σε επαφή με τους σεισμολόγους στη Χιλή προκειμένου να ενημερωθούν για το νέο μεγάλο χτύπημα του Εγκέλαδου. «Είμαστε σίγουροι όμως ότι ο σεισμός έκανε τη Γη να ηχήσει σαν καμπάνα» λέει ο καθηγητής Ρίτμπροκ.

Συμπλήρωσε ότι ο σεισμός των 9,1 ρίχτερ στη

Σουμάτρα, που προκάλεσε το τρομερό τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό το 2004, μίκρυνε την ημέρα κατά 6,8 μικροδευτερόλεπτα και μετατόπισε τον άξονα της Γης κατά περίπου 7 εκατοστά.

Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ερώτημα γιατί το τσουνάμι που πυροδότησε ο σεισμός της Χιλής αποδείχθηκε τελικά πολύ μικρότερο του αναμενομένου, με τα παλιρροϊκά κύματα να μην ξεπερνούν τελικά τα δύο μέτρα.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των ειδικών, το τσουνάμι δεν ήταν καταστροφικό διότι η σεισμική δόνηση προκάλεσε ένα σχετικά μικρό τεκτονικά ρήγμα, μήκους περίπου 350 χιλιομέτρων σε αντίθεση με το τσουνάμι του 2004, που είχε πυροδοτηθεί από ένα πολύ μεγαλύτερο τεκτονικό ρήγμα 1.600 χλμ.

Πηγή www.tovima.gr


Υγεία πάνω απ’ όλα- Μεσογειακή διατροφή


Η Παραδοσιακή Μεσογειακή Διατροφή, ύστερα από μελέτες και στη χώρα μας και αλλού, έχει αποδειχτεί η πιο υγιεινή διατροφή. Η Μεσογειακή διατροφή χαρακτηρίζεται από τις διατροφικές συνήθειες που βρέθηκε ότι είχαν οι κάτοικοι της Κρήτης και της Νότιας Ιταλίας στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Είναι ξακουστή για τις ευεργετικές της ιδιότητες καθώς προφυλάσσει από εμφράγματα του μυοκαρδίου και από διάφορες μορφές καρκίνου, είναι φτωχή σε θερμίδες, τονώνει τον οργανισμό, βοηθάει την καλή λειτουργία του εντέρου κ.ά. Ο τρόπος αυτός διατροφής κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος τα τελευταία χρόνια, καθώς πλήθος μελετών δείχνουν ότι οι κάτοικοι Μεσογειακών περιοχών ζουν περισσότερο, ενώ πολύ σπανιότερα σε σχέση με τους Αμερικανούς και τους Βορειοευρωπαίους πάσχουν από καρκίνο εντέρου και στήθους ή καρδιακές παθήσεις. Το μενού είναι απλό και στηρίζεται στη λιτή διατροφή: χορταρικά. φρούτα, όσπρια, λαχανικά, αγνό τυρί, ζυμωτό μαύρο ψωμί, ωμό ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, λίγο σπιτικό κρασί και ψάρια! Αυτά τα βασικά χαρακτηριστικά της Μεσογειακής διατροφής (η υψηλή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και ακόρεστων λιπαρών), προστατεύουν εκτός των άλλων, και το δέρμα από τα σημάδια του χρόνου, δηλαδή τις ρυτίδες. Και σε συνδυασμό με καθημερινή σωματική άσκηση (π.χ. περπάτημα, χορός, κλπ) το Μεσογειακό διατροφικό μενού αποτελεί συνταγή νια μακροζωία, υγεία και ομορφιά.

Πηγή: www.eurimac.gr

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ

Σε μια εποχή που παράλληλα με την έκρηξη της παχυσαρκίας, αυξάνονται και τα κρούσματα  της ψυχογενούς ανορεξίας (άρνηση λήψης τροφής από άτομα φυσιολογικού βάρους ή λιποβαρή) λόγω των αισθητικών προτύπων που προβάλλονται, είναι σημαντική η τοποθέτηση της ιατρικής επιστήμης σχετικά με το θέμα αυτό. Η ιατρική χρησιμοποιεί σήμερα ένα ειδικό δείκτη, τον δείκτη μάζας σώματος ΒΜΙ, ο οποίος ισούται με το βάρος δια του τετραγώνου του ύψους.

Κάτω του 18,5 είναι γενικά πολύ χαμηλός, χαρακτηρίζει τα πολύ αδύνατα άτομα και συνοδεύεται από αυξημένη νοσηρότατα. ΒΜΙ=18,5-24,9, είναι γενικά φυσιολογικό. ΒΜΙ=25-29 χαρακτηρίζει τα υπέρβαρα άτομα και πάνω από τριάντα τα παχύσαρκα άτομα. Η αύξηση ή ελάττωση του βάρους μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή της πρόληψης τροφής, μπορεί όμως να οφείλεται σε ιατρικές παθήσεις και σύνδρομα που τροποποιούν την όρεξη ή αλλοιώνουν την ικανότητα του οργανισμού να επεξεργάζεται σωστά τα θρεπτικά συστατικά των τροφών. Κάθε ανεξήγητη μεταβολή του βάρους επιβάλλει ιατρική εξέταση. Ανάλογα με την ιατρική εξέταση οι στόχοι για κάθε άτομο διαφέρουν. Οι στόχοι για παράδειγμα είναι πιο αυστηροί σε άτομα με παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, υπερχοληστερολαιμία ή διαβήτη και τα όρια που αναφέρονται παραπάνω είναι ενδεικτικά. Τα άτομα που συσσωρεύουν λίπος στην κοιλιά, θώρακα και άκρο έχουν ανδρικού τύπου κατανομή λίπους που είναι πιο βλαπτική για τον οργανισμό συγκριτικά με την γυναικείου τύπου συσσώρευση λίπους στους γλουτούς. Η παχυσαρκία συνδέεται με νοσήματα, όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, π υπερχοληστερολαιμία, τα εμφράγματα, οι παθήσεις σπονδυλικής στήλης, οι καρκίνοι ενδομητρίου,

στήθους, προστάτη, εντέρου. Ο κίνδυνος μεγαλώνει με την αύξηση της ηλικίας και το θετικό οικογενειακό ιστορικό για τις παθήσεις αυτές. Η απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους, επιτυγχάνεται με κατάλληλη άσκηση και διατροφή και πρέπει να υπάρχει ιατρική παρακολούθηση. 0 ιδανικός ρυθμός απώλειας, καλό είναι να μην υπερβαίνει ια τρία κιλά τον μήνα. Η γρήγορη απώλεια βάρους έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική για την παχυσαρκία φαρμακευτική αγωγή και συμπληρώματα, ενώ άνθρωποι με υψηλό ΒΜΙ, άνω του 40, μπορεί να χρειαστούν χειρουργική αντιμετώπιση.

Υγιεινοί κανόνες για διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους:

•  Τρία κύρια γεύματα καθημερινώς και λαχανικά στις περιπτώσεις που πεινάτε ενδιαμέσως.

•  Πρωινό γεύμα κάθε μέρα.

•  Περιορισμός στην κατανάλωση άλατος και κρέατος.

•  Κατανάλωση άπαχων κρεάτων ψητών και όχι τηγανητών.

•  Κατανάλωση νωπών φρούτων και λαχανικών.

• Όχι αλκοόλ.

•  Όχι ζαχαρούχα αναψυκτικά.

•  Όχι βούτυρο και αποφυγή τηγανητών.

•  Μαλακό, όχι σκληρό τυρί.

•  Μικρότερη ποσότητα φαγητού με χρήση μικρότερων πιάτων.

•  Όχι φαγητό όρθιοι ή κάνοντας συγχρόνως άλλες δραστηριότητες (π.χ. διάβασμα ή τηλεθέαση).

•  Όχι αργά φαγητό πριν την κατάκλιση.

•  Η άσκηση είναι σημαντική για την απώλεια και διατήρηση του σωματικού βάρους.

•  Θα πρέπει να ασκείστε τουλάχιστον επί τριάντα λεπτά ημερησίως, με μέτρια ένταση.

•  Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να μην είναι οργανωμένη άσκηση. αλλά γρήγορο περπάτημα ημερησίως.

•  Χρησιμοποιείτε τις σκάλες αντί του ανελκυστήρα και χρησιμοποιείτε το αυτοκίνητο όσο λιγότερο γίνεται.

•  Η άσκηση προστατεύει το άτομο από νοσήματα καρδιάς, εγκεφαλικά επεισόδια, υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, οστεοπόρωση, υπερχοληστερολαιμία, ορισμένα είδη καρκίνου, ψυχικές παθήσεις.

Κατά την διάρκεια της άσκησης ενδέχεται να υπάρξουν επιπλοκές, όπως στηθάγχη, αρρυθμίες, μυοσκελετικά προβλήματα, διαιαραχές αναπνοής σε ευαίσθητα άτομα. Αυτές προλαμβάνονται με την ιατρική εξέταση. που δεν πρέπει να αμελείται στο άτομο που ασκείται, την αποφυγή έντονης άσκησης και την καθιέρωση προθέρμανσης, αποθεραπείας και ασκήσεων stretching κατά την οργανωμένη άσκηση στα γυμναστήρια.

Dr. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

www.medchannel.gr


Η μουσική του τότε και του τώρα

Εάν καθίσει κανείς σε μια πολυσύχναστη καφετερία των Αθηνών ή του Πόρτο Ράφτη τις ώρες του σούρουπου, που αναμένεται η προσέλευση της νεολαίας, θα ακούσει βορειοαμερικανικούς και δυτικοευρωπαϊκούς ρυθμούς, κυρίως τα λεγόμενα «μπιτάκια», στα οποία ο ρυθμός έχει αντικαταστήσει ολοσχερώς τη μελωδία. Η ένταση του ήχου με την πάροδο της ώρας αυξάνει νια την προσέλκυση νέων πελατών. Σε άλλα κέντρα αναψυχής υπάρχουν μεγάλες τηλεοπτικές οθόνες, οι οποίες προβάλλουν τους σύγχρονους εκτελεστές ξένης και ελληνικής ελαφράς μουσικής. Σ’ αυτές τις εκτελέσεις ο ήχος συνδυάζεται με το θέαμα, τις χορευτικές και συχνά – από τις καλλιτέχνιδες του ωραίου φύλου -αισθησιακές σκηνές, που προσφέρουν στους θαμώνες θέαμα, μαζί με την κατάποση του καφέ, του ποτού και των συμπληρωματικών πότε-πότε εδεσμάτων. Η τηλεόραση στα διάφορα “shows” αναδεικνύει νέα ταλέντα, που συμβάλλονται με εταιρίες παραγωγής Ο.Ο., προσλαμβάνονται σε νυχτερινά κέντρα, αποκτούν κάποια αναγνωρισιμότητα αλλά ελάχιστοι από αυτούς κατακτούν το κοινό και ακόμη πιο λίγοι έχουν διάρκεια στην επιτυχία. Στον ελληνικό χώρο, η ελαφρά μουσική στη μεταπολεμική εποχή ήταν κατά πολύ επηρεασμένη από την ευρωπαϊκή παράδοση. τη θύελλα του ροκ και τους ζωντανούς λατινοαμερικανικούς ρυθμούς που δονούσαν τα σαββατοκύριακα τα πάρτι στα σπίτια των νέων, συνοδεία ενός ή δύο « βερμούτ» το πολύ. Η λαϊκή μουσική καταχωνιασμένη στα καταγώγια ανέκαμψε στο τέλος της δεκαετίας του «50. Τρεις ταλαντούχοι μουσικοσυνθέτες την πάντρεψαν με την έντεχνη, έκαναν χρήση στίχων από εξαίρετους ποιητές και στιχουργούς της εποχής και δημιούργησαν νέας τεχνοτροπίας αριστουργήματα, καθαρά ελληνικού χαρακτήρα, που κατέκτησαν όλες τις τάξεις του ελληνικού λαού – και όχι μόνο. Το «συρτάκι» και «τα παιδιά του Πειραιά» έκαναν το γύρο του κόσμου και ο Θεοδωράκης με το Χατζηδάκη έγιναν διεθνούς φήμης συνθέτες. Δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς ότι πριν από τρία χρόνια η Ελλάδα κέρδισε το πρώτο βραβείο της Γιουροβίζιον και ότι εκατομμύρια Ευρωπαίοι τουρίστες περνούν αξέχαστα βράδια με τους ήχους του μπουζουκιού και της ελληνική λαϊκής μουσικής. Αυτά όμως μπορεί κανείς να τα χαρακτηρίσει μάλλον ως παρήγορα σημάδια . Τα σύγχρονα ελληνικά τραγούδια δε βρίσκονται στα χείλη του ‘Έλληνα περισσότερο από δυο τρία χρόνια, ενώ η λαϊκή μουσική έχει καταφύγει σε ανατολίτικους σκοπούς και τεχνοτροπίες. Το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς είναι μια καινούργια δεκαετία του ‘60, με την εμφάνιση βέβαια νέων δημιουργών. νέων γνήσια ελληνικών μελωδιών. ενός νέου μουσικού κύματος.

Ιωάννης X. Κοροτζής